
بدون شک شماره ی اول عنوان فوق محبوب Devil May Cry موج جدیدی را در سبک Hack and Slash
ایجاد کرد و کمتر بازی است که اینچنین بر بازی های هم سبک خود تاثیرگذاشته
باشد.بازی دارای گیم پلی انقلابی و لذت بخش بود که با تاکید بر روی سرعت
مبارزات لحظاتی خوش را برای بازی کنندگان به ارمغان می آورد.اما گیم پلی
تنها نکته ی مثبت این بازی نبود.گرافیک در زمان خود بی نظیر بود و افکت
های پر زرق و برقی که استفاده شده بود باعث شد DMC
جزو بازی های چشم نواز به حساب آید.از آنجایی که کمتر پیش میاید دنباله ی
بازی های زیبا و محبوب موفقیت و محبوبیت بازی اصلی را کسب کنند این سری
نیز همین راه را ادامه داد و تا جایی پیش رفت که نسخه ی چهارمش خیلی ها
را(از جمله نگارنده)نا امید کرد.اما اینگونه ایده های بزرگ و پلند
پروازانه تنها از ذهن سازندگانی توانا و خوش ذوق خارج مشود.کسانی که سعی
دارند با دور شدن از کلیشه های رایج اثری را خلق کنند که با دیگر بازی
هایبازار تفاوت داشته باشد.مغر متفکر سری DMC هم کسی نیست جز Hideki Kamiya
فردی که به عنوان کارگردان اثر مورد نقد من هم ایفای نقش میکند.مردی با
کارنامه ی درخشان و ذهنی خلاق!اما این تنها نکته ای نیست که باید قبل از
نقد Bayonetta به آن توجه داشته باشیم!
Persian Gamer
تبلیغات


